نوشته های من

من اینجا هستم در گوشه ای از سرزمین پدری

نشسته ام و افتخار می کنم به تاریخ و نیاکان ِ ابدی پژمرده در گنداب ِ سـوّم جهان

دست بر آتش ِ دل سوختگان جوان ِ وطن

خموش گشته دو دیدگان فلک ، در ایران ِ من

اسیر گشته امید به دستان ِ نامردمان ِ رَدا طلب

اینجا همه به پسشواز مرگ ِ خیال می روند

پا در رکاب عرابه های ســِتــَم اندیشه را به ریسمان پوسیده دعا پیوند می زنند

بار و بـُنـه را ببندید که در مکتب ثواب آزاده ای را در پای دیوار شهر به دار می زنند

قلبم به درد آمده و مویم سپید شده از دست ِ خــُدا

ساقی به شکل مـُقــّدس و اهل ِ مــَرام

بر بام عقل و شعور، مشق ِ کتاب ِ سعادت چه می کند ؟

بر سفره های بی رنگ مردمان پارسی نشان خنده های تلخ بیداد می کند

سر مشق بندگی را عارفی بیسواد کند !

بیا نزدیک تر که این ماه و مهرِ ثواب ، دست در دست هم دهند و حاجیان ریش دار با

ناز و اطوار این جام ِ لبالب شده از شراب ِ دوزخی، اندرِ پیاله ٴ ما کــشـنـد

من با تواَم اِی زادهٴ بهشت ِ امجدی

قدری بیا بالاتر و پیمان همی دهیم زین پس خـُرافه پرستان را در هوش خود دفن کنیم

کـــافــــر به کـــیـــش خـــــــــود و آیـــیـــن خــــــــــود

مـــا نیز روزی می رسیم به ریــش ِ دراز خـــــــود

نـــوشـــتــــه هـــــای مــن

خرداد 87

ندا؛ ندای عزیز من ، نمی شناسمت و تنها بوی احساس متبرکت را از این راه دور استشمام کرده ام . می بوسم آن دستهای نازک مقدست را که پیام آزادی بودند ، ندای عزیزم گر چه هنوز ایستاده ام و نفس می کشم حسرت گامهای استوارت را به سینه می کشم وبه حالت غبطه می خورم ندای نازنینم خونتدرا به پای درخت نو پای ایرانمان ریختی و آبروی بجوی رفته ای را باز خریدی؛ بدان و هوشیار باش که من و ما دیدیم مظلومیت نگاه اخرت را ؛ بغض کردیم و گونه های سبزت را بوسیدیم . نیستی و هستیت را در گرمای وجودمان می نالیم . ندای بی پناهم این جلادان خونخوار روزگار و اینان که با دُم ِ ریششان به بهشت می روند روزی می رسد که در تب و تاب وجود عشق در پیشگاه خدا تو را جستجو کنند ، ندای من مواظب خودت باش که من همیشه در یادم بودنت را پاس می درام .

شور شور انتخاب است و فوج فوج مردمان پارسی زبان سینه سپر کرده اند و سنگ مرادی را به سینه

می کشند , در شهر می چرخند و شهد و شراب انقلاب سر می کشند ؛ چشمها را بسته اند و .............

مراد ایستاده است و از فتوحات فتح نکرده اش می گوید و سخت بر گردهٴ استعمار می کوبد ؛ از آزادی ِ عشق به ترانه می رسد و بساط فراوانی را به پای چپش بند می کند . قصهٴ حسن کرد شبستری را دوباره باز می خواند و مشتهای گره کرده اش را به هوا پرتاب ؛ هوار و جار می زند که چـِنان می کنم و چـُنان . اینجا در این روزها ی به نفس افتادهٴ اظطراب , مراد دست به دامن مرید برده است و می گوید از وقت انتخاب . وه که چه بگویم از این قوم کور و کچل که بدور مرید؛ ریش دراز می کنند بهر امتیاز , پا می کشند و می طلبند خــَر مراد

وقت تنگ است و گویم به جان خود خــَر همان خراست؛ پالانش اشتباست .

یـادگــار اون هــمـه روزهای خوب یــِه کـیـفِ مـدرسـه و دوچرخه بود

بـــوی خـاطــــراتِ خــوبِ بـچـگی تـــــو کـــلاسِ اوّلِ ســـــــادگـی بود

رو بـه رویِ هَمَــمـون تخته ســـیـاه یــِه کـَمی گــچِ ِ ســفــید و رنگی بود

سَـرِزَنـگ هِـنـدسه،توکلاس کسی نبود زَنگ ورزش که نگو، قل قـلــه بود

اَگه دَرسا روکسی، به موقع حاضرنمیکرد دَسـتاشَم ، زیر یـِه ترکه جون میکند

تـــوی دنـــیــای کــوچــیکه ذِهــنـمـون یه جای عشق وتقلّب،یه کمی شیطونی بود

نـــَه کــسی به فــِکـرِ آیـــنـــده خــــــــوب نــــَه کــَســـی دنـبال شـغلِ ِ توپِ توپ

هـــمــه عــاشــــقِ دویــــدن تــــــو فـَضـا یـِه کمی سـِیـرو سَـفر میون بارونِ بـَـهــار

کـــســـــی دنـــبــالِ پــــَرنــــــده نــمی کرد کـسی کــُنج خونـــــَــشون دِق نــمی کـــرد

بـــــَـچـــــه هـــا عاشـقِ تعــطــــیــلی بودند روزا هـــَـم تو کوچـه ها دنبال بادبادک بودند

حــــالا مـــــــــن دوست ندارم بزرگ بـِشَم تــوی رویای غـَریـب بــَچـِگی وِلــــو بــِشَـم

دوسـت دارم بـــچــه بــــِمــونــَم هـمـیـشــــه رو درخــــتِ آرزو آلـــو بـِچـیــنـم هــمـیـشــه

دوسـت دارم مادربزرگ بازم من و صدا کنه کـنـارِ سـَماوَرِش بـــــارِ دیـــــگـــه دُعـام کُـنه

شــعــرهـای مــن

تابستان 86

______________________________________________________________________

شبی مردی بجفت خویش میگفت که ای با نازوعشوه،همدم وجُفت

توزیبایی،تومقبولی، تو ماهی توانی کُشت ما را با نگاهی

تورا با این همه حُسن وجوانی نشاید این همه نا مهربانی

چنان سرگرم عیش وباده هستی که کردی ساقطم از مال و هستی

عزیزم تا مرا هستی تو همسر مباش اندر پی اشخاص دیگر

بگفت آن زن که با تدبیر گفتی ولی اوخ که قدری دیر گفتی

این دعا را، گر کنی در حّـق زن درحضورخـلق،تحقیـرت کند

آنقدر توی سرت، با لنگه کفش میزند،کززندگی سـیرت کــند

گر نداری طاقت فحش وکـُـتک پس مگو ( خانم خدا پیرت کند)

رسانه زنانه :

خانم پیری مردها را متهم بسه دیوانگی بزرگ دانسته و میگفت اول آنکه آنها بجنگ یکدیگر میروند و

همدیگر را میکشند در صورتیکه اگر صبر کنند همه آنها به مرگ طبیعی خواهند مرد— دیوانگی دوم بالای درخت میروند

که میوه بچینند یا آنرا بزمین میاندازند در صورتیکه اگر صبر کنند میوه خود بزمین خواهد افتاد --- دیوانگی سوم که بزرگتر از دو عیب دیگر است اینکه عقب زنها میافتند در صورتیکه اگر صبر کنند زنها آنها را تعقیب خواهند کرد .

زن را برای چکارمیخواهید :

اگر برای خانه داری میخواهید زن یزدی وکرمانی بگیرید—اگر برای آشپزی میخواهید

زن تبریزی بگیرید – اگر برای تولید نسل میخواهید زن قمی و خراسانی بگیرید—اگر شریک زندگی میخواهید زن اصفهانی

بگیرید—اگر برای طنازی و معاشقه است زن شیرازی – اگر میخواهید از نخوردن و صرفه جویی صاحب سرمایه وثروت

شوید زن قزوینی بدرد شما میخورد— اگر میخواهید زنی بگیرید که تمام این صفات را داشته باشد زن تهرانی بگیرید ولی

مراقب باشید که کلاه سرتان نگذارد .

زن استاد است در نیرنگ و تلبیس ز زن مکر و حـیل آموزد ابـلـیـس

ز مــکر زن کسی غـافـل نـبــاشــد و گـــَـر غــافــل بود عــاقــل نباشد

اگر زن را کسی بر خود دهــد راه فـِـتــَـد زود از سـَـریـرِ دولت و جاه

پــنــد نــامـــه :

ظریفی گـــفـــت در ضــمـن فــَـســانـــه که زن بــاشـــد نـظــیـر هــنـدوانــه

کــســی را از درون آن خــبــر نــیـســت چنین مرموز بودن بی خطر نیـسـت

چـــه دانـــد آنـــکـه ایـن مـیـوه خـریــــده کــه باشــد کــال ونـارس ،یا رسیده

گــهــی بـاشــد بـظاهــر خـوب و شتیـرین ولیکن باطــنـش در خـوردِ نـفــرین

بــُود بــســتــه بــه اقــبــال خـــــــــریــدار که آخر خود چه بـیـرون آید از کار

جــــــوابـــش داد رنــــدی عـــــارفـــانــه که چــــون در بسته باشد هــــندوانه

از اول گــــــــوشـــه اش بـــایــد دریـــدن بــشــرط کــارد مـیـبـایــد خــریـــدن

ماه نو :

نو عروسی زِ صفا گفت شبی با داماد نام این مه،چه کسی ماه عسل بنهادست

گفت داماد به لبخند جوابش ،کاین ماه ماه غسل است ولی نقطه آن افتادست

مرض قند :

صد بوسه از آن لعل شکر خند گفتم گاهی به تـَـشـَـر گاه به لبخند گرفتم

آنقدر گرفتم زِ لبش بــوسهء شیریـــن تا آنکـه از آن لب، مرض قند گرفتم

از م ------ س

سخن از زن مگو من سیرم از زن خدا داند که من دلگیرم از زن

خوش آن مردی که اطلا زن ندارد بلای خانگی چون مـن نــدارد

الهـی زن اســیــر درد گــــــــــردد بلاگــــــــردان جان مرد گردد

الهی چون بــبــالــیـن سـَــر گـذارد دگــر ســر را زِ بالین برندارد

هزاران زن فدای موی یــک مــرد فدای گــوشهء ابروی یـک مرد

نــمــیــدانم خـــدا بـر جــنـس مــاده چــرا مـهـر و وفـا اصلا نــداده

الـهــی غـرق مـاتــم بـاشـی ای زن هـمـیـشـه هـمدم غـم باشی ای زن

که گـفـته زن شــریک عـمـر مـرده مـگــر زن مـیـکـند تخم دو زرده

زن ار باشد چو حوری نزد بـنــــده بـود بــدتـر زِ هـــَـر مـــار گزنده

مــشــو آلــت بــــرای بـــــازی زن بـحرف و پـشـتِ هـم انـدازی زن

که با مکر و فریب این جنس مرموز بـیـک غـفــلـت ترا سازد سیه روز

نغز گویان

عشق زن سرمایه ایست که تا صد در صد سود نکند آنرا بکسی نمی سپارد . ( نورمن )

برای آن زنهائیکه فقط زیبا هستند پیری جهــنـّــم است .( سن اورمون )

زنهائیکه سر پیری مـقـــّـدس و مومن میشوند بخدا چیزی را تقدیم میکنند که از بخشیدن آن بشیطان شرم دارند .

ازدواج مانند تـغـار ماستی است که اول آن شیرین و آخرش ترش است .

مرد لاغری که دچار زن چاق شده مثـل تـشـنـه ایست که به آب انـبـار افـتـاده باشد .

زنها هر چه ندارند بیشتر ادعا میکنند ، اینست که در جوانی ادعای (عقل) و در پیری ادعای (خوشگلی) میکنند .

سه چیز زنان را سخت تحیریک میکند : منفعت— حــســد --- انتقام .

نغز گویان

هر فروشنده ای که (جنس بنجل) بمشتری قالب از خوشحالی روی پا بند نمی شود بهمین علت است که پد ومادر عروس

در شب عروسی دخترشان، از خوشحالی با دُمــشــان گــردو میـشـکنند .

خلقت زن اشتباه دوم خدابود ( نیچه)

مردان بازیچهء زنانند وزنان بازیچه شیطان (ویکتور هوگو)

زن فرشته ایست که در کودکی پرستار ما ، در جوانی کام بخش ما ،و در پیری تسلیت ده ماست .(آره تسن)

زن عقربی ایست که از گزیدن آن شــــرّ نیست .(حضرت علی)

زن شکوفه ایست که هنگام غنچه بودن ، دوست داشتنی ، در موقع گل کردن ،عشق ورزیدنی و در وقت پژمردن ،

پرستیدنی است .(دشتی)

نگاهداری دُم ماهی و قلب زن از مشکلات است .

زن کتابیست که جز بوسیله مهر و محبت خوانده نمیشود .

مردی که همسر خود را برای زن دیگری طلاق میگوید مانند کوریست که پایش را از چاله بیرون کشیده و با مغز بدرون

چاه نیستی سقوط میکند .

زن شــّـلاقی است که سرکش ترین مردها را رام میکند .

زن زمین پر برکتی است که حاصل آن عشق است .

خشم زن مانند برق الماس میدرخشد ولی نمیسوزاند .

زن ورقهء اعلام جرمی است که خداوند برای مرد فرستاده است .

سیاستمدار وقتی گفت آری مقصودش (شاید) است و اگر گفت شاید مقصودش (نه) است و لفظ ( نـــه ) را هرگز استعمال نمیکند...... ولی زن وقتی گفت نـــه مقصودش (شاید) است و اگر گفت شــایــد مقصودش ( آری ) است و لفظ آری را هیچوقت استعمال نمیکند .

جواب شوخی :

شنیدم شیخ شوخ و مرد رندی بـحـّمام آمدند از کـوچه بـا هـم

دو مرد شوخ اگر با هم نشینند شـود ردّ و بدل شـوخـی مسـّـلم

داد یاد

روزی بایزید بسطامی با مریدانش میرفت در رهگذارش قصابی را بجرمی که مرتکب شده بود تازیانه میزدند

و فریاد قصاب فضا را پرکرده بود مریدان انتظار داشتند که بایزید وساطت کند و قصاب را از آن مهلکه نجات بخشد

ولی بایزید با بی اعتنایی از آن محل گذشت مریدان دلیل پرسیدند جواب داد این مرد هفتاد سال از عمرش گذشته و این

اولین مرتبه ایست که خدا خدا میکند و یادی از خالق خود کرده انصاف ندیدم که از این فیض محرومش کنم .

جوانی موی ریش :

ا زکسی پرسیدند که چرا موی سرت از موی ریشت زودتر سفید گردیده در جواب گفت

چون موی سرم در رستن از موی ریشم بیست سال قبل ظهور نموده است .

راز عدد چهار:

رضا شاه پهلوی در روز 24 اسفند جشن تولد خود را میگرفت و 4 آبان ولیعهدش تولد یافت و

4 اردیبهشت تاجگذاری کرد 4 وزیر مقتدر داشت تیمورتاش – نصرت الدوله – سرداراسد و داور ، این چهار وزیر

در آتش غضبش سوختند 24 شهریور آخرین روز سلطنتش بود 4 مرداد هم دنیا و دارائیش را وداع کرد .

ایستگاه خوب :

( آندره زیگفرید ) سیاستمدارونویسنده معروف فرانسوی می گوید :

در سفرزندگی نشستن در قطار خوب و زیبا چندان اهمیتی ندارد بلکه مهم اینست که انسان در ایستگاه خوبی پیاده شود .

اختیاری :

شخصی بنام ( ابوعلی مصری ) نقل میکند پیرمردی در همسایگی ما میزیست که شغلش شستشوی

مردگان بود روزی به وی گفتم امر عجیبی که در این مدت عمر برایت اتفاق افتاده بیان کن پیر گفت روزی جوانی

ملیح وخوش لباس بنزدم آمد و گفت آیا می توانی مـیـّـتـی را بطور صحیح غسل دهی گفتم آری کار من است

پس آن جوان مرا با خود به در خانه ای برد خودش بذاخل خانه رفت و من به امر او همان بیرون در ایستادم

چندانی طول نکشید که دختری شبیه به ان جوان در حالی که گریه میکرد و با دستمالی اشک خود پاک مینمود از خانه

خارج شد از من پرسید تویی غسال گفتم آری پس مرا بداخل خانه طلبید همین که وارد خانه شدم همان جوان را دیدم که در

بستر مرگ آرمیده است .

ازدواج بی خــرج :

بعد از آنکه زن گفت من مانعی برای ازدواج ندارم و یقین هم نداشته باشید که او دروغ میگوید و

قراردادتان از حیث مدت و مــهــر معین شد آنوقت اول باید زن بگوید ( متعتک نفسی فی المده" المعلومه" بالمهرالمعلوم )

یعنی خودم را به زنیّت تو دادم در این مدتی که معلومش کردیم وبه آن مهری که تعیین نمودیم و سپس بلافاصله مرد بگوید

( قبلت التمتیع لنفسی هکذا ) یعنی زنیّت تو را در همین مدت و به همین مهر برای خودم قبول کردم مبارک باشد .

آقا بخدا گول خوردیم ، آقا اجازه همش تقصیرِ این خواجه امیری بود از سر زنگ اول هی می گفت تو ترسویی ؟ تو بچه ننه ای ؟ عرضه ء هیچ کاری رو نداری و هنوز مامانت بنده کفشات و می بنده ! انقدر بغل گوش ما بلا نسبت شما ( بقول مادر بزرگمون ) ور ور کرد تا شیطون رفت تو جلدمون و ........ باشه عزیزم ، باشه محبی جان حالا می رسیم به اون ورپریده و آقا شیطونهء قـُلمبیده ، اما حالا باس اون دستای خوشگل و ظریفت و بگیری بالا و ببینی این ترکهء آبدار آلبالو داره یا نه ؟ اگرم به دستات نمی سازه بگو انار بیارم که برا تقویت هوش ِ بچه های ســِرتــِقی مثل تو خوبه ، بدو که منتظرم ، حواست باشه هر دفعه که جا خالی بدی دو برابر می شه

آقا اجازه ، بخدا مال ما نبود ،آقا ما کاری نکردیم خالقی شاهده ، خودش حواسش و جمع نکرد

آقا اِجـ ....... حرف نباشه که اگه من تو یکی رو ادب نکنم اسمم و عوض می کنم ، کـُره بــُز مگه بذرافشان پشت کــَلــَش چشم داره که می گی حواسش و جمع نکرد ، ندیدی چه خونی ازش می رفت

دیر رسونده بودیمش بیمارستان بچهء مردم از دست رفته بود ، بگی بالا ، گفتم تا اینارو نوشجان میکنی پروندتم بیارن بزارم زیر بغلت و بفرستمت ورِ دل اون بابا جونت که اسم تو رو گذاشته آقا ،

بچه مردم صورتش شده بود مثل گـچ ، صدای نعرش تا تو دفتر ما اومد گوسفند ؛ اقا اجازه ما که میگیم مال ما نبود، بچه بنال بینم چی مال تو نبود ؟ اصلا وش کن ، بگی بالا هم وقت ما رو نگیر هم .... آقا بخدا مال قاسمی بود از سر زنگ آقا بوداغی هی نشونمون می داد و می گفت عموش از آلمان براش اُورده ، اونم یه جعه پـُرِ پــُر ، نشونمونم داد همشم پـــُز می داد که خیلی سفته ، آقا بخدا راست می گفت یه عکس رو جعبشون بود که یه ماشین به چه بزرگی رو یکیشون واساده بود ؛ آقا بخدا به جون داداشمون راست می گیم ... ؛ رسول داری چی میگی ؟ بجنب تا اون رو سگ ِ من بالا نیومده ، دستت و بگر بالا یه جعبه ای نشونت بدم اون سرش ناپیدا ، آقا بخدا می گیم ، بخدا می گیم

ما هم با قاسمی شرط بستیم ؛ چی ؟ چه کوفتی بستید ؟ .... که امتحانش کنیم و هر کی برد برا بقیه زنگ تفریح بستنی بخره ، آقا کلی فکر کردیم که چه جوری سفتیش و امتحان کنیم ، بخدا راست می گیم ،آخر سرم این خواجه امیری .... آقا بخدا اون گفت، ما که نمی دونستیم این جوری میشه ؟! مثل اینکه تو خیال کردی من باهات شوخی دارم، بلایی بسرت بیارم پدرسوخته .. آخ آخ ترو خدا نزن آقا ....گفت که فقط با قلمبه می شه ، قلمبه دیگه چه خریه ؟ آقا بذرافشان دیگه ، آخه بچه ها می گن صد و بیست سی کیلوِ.. پس تو یه غلطای اضافی کردی ، آره ؟ آقا ما که نمی خواستیم خالقی پالام پولوم پیلیچ کرد ، اسم ما در اومد ، خواجه امیریم انقده به ما گفت سوسول و بچه ها مسخرمون کردن که ما همگذاشتیم زیرش ، آقا بخدا تقصیر ما نبود مدادش قــلابـی بود ؛ نگفتی همکلاسیتون جر و واجر میشه کــَلــِه خــَر ؛ برو دیگه جلوچشام نباش ، فردا بدون پردت بیای من می دونم وتو ؛ به اون خواجه امیریم بگو بیاد دفتر من کارش دارم ، بدو ببینم ........